sarahloretta.reismee.nl

Blog met een zachte g, hoofdstuk 1

Vanmiddag liet ik met een brok in m'n keel Oudorp achter. Op weg naar het verre zuiden, naar Gent om precies te zijn. Het was een lange reis en ik ben eigenlijk doodop, maar ook hyper dus even wat tikken. Voor wie het nog niet weet; ik ben in Gent om aan een studie te beginnen, niet als Erasmusstudente, maar gewoon helemaal. Ik ga taal- en letterkunde met talencombinatie Duits-Zweeds(-Vlaams?) doen en heb er erg veel zin in. In België omdat deze specifieke opleiding niet in Nederland te vinden is, maar ook omdat het avontuur me aanspreekt. En ook omdat Gent zo mooi is. Dat eigenlijk vooral.

Afgelopen donderdag was ik hier ook voor de infodag. Het viel me op dat ik het leuk vond :) Het begon met een speech van de decaan (dacht ik?), die ons studeren in deze tijd vergeleek met hoe het was in haar tijd. Ik weet eigenlijk niet meer zo goed wat ze vertelde, alleen nog dat ik moest lachen toen ze zei dat we allemaal in 2001 waren geboren. Daarna spraken nog wat mensen en daarna werden we door de campus geleid door een drietal studenten van de studievereniging. Deze vereniging heeft overigens geen inwijding, of doop zoals ze dat hier noemen, waar ik wel blij om ben. Daarna hebben ook een aantal docenten nog gesproken en het viel me opnieuw mee hoe goed ik mijn hoofd erbij kon houden. Ik heb mijn middelbare schooldiploma natuurlijk wel gehaald, maar ik weet niet hoe goed dat was gelukt zonder de oplettendheid van mijn lieve vriendin Ilse.

Ik moest vanmiddag overstappen in Haarlem, Roosendaal en Mechelen, wat ik in principe nooit een probleem vind (overstappen dus, ik was überhaupt nog niet eerder in Roosendaal noch Mechelen), maar vandaag had ik een fiets, een weekendtas en rugtas bij. En al mijn boeken in de fietstassen. In Haarlem ging het allemaal prima. Ik had twintig minuten overstaptijd. Toen vanaf Roosendaal zat ik ook gezellig met nog een fietser en een gefrustreerde Nederlandse man, die zich over zijn huidskleur gediscrimineerd voelde, waarschijnlijk terecht. Uitstappen was toen alweer moeilijker, rond vijven, maar het ging. Toen kwamen we aan in Mechelen, België dus. Ook daar had ik ruim de tijd om van het ene spoor naar het andere te gaan. Jammer genoeg was er geen lift en mijn fiets is onhandig en zwaar en ik ben onhandig en zwak. Dus riep ik naar een meneer van de trein die op het naaste spoor stond. Hij nam mijn fiets mee naar beneden en ik mijn tassen. Hij vertelde me dat het station van Mechelen het oudste van België is. Had ik dát geweten. Van beneden zou ik met de lift naar spoor 1 kunnen. Er was geen lift. Ik sjouwde eerst mijn tassen omhoog en toen bood een meneer aan mij te helpen met de fiets. Toen we boven waren, of eigenlijk toen we bijna boven waren, werd er omgeroepen dat de trein richting Dendermonde en Kortrijk, mijn trein, niet van spoor 1 maar van spoor 2 zou vertrekken. Dergelijke dingen gebeuren mij bijna dagelijks maar ik riep toch uit: "Dat méén je niet!" De meneer bood opnieuw aan te helpen, maar zo deed ook een conducteur, die zei dat ik de dienstlift mocht gebruiken. Dat deed ik dus ook, wat grappig genoeg nog meer gedoe was dan de trap, omdat de deuren van de lift niet vanzelf opengingen, je moest ze duwen en ik had beide handen nodig voor mijn fiets en bagage. Enfin, de lift ging naar beneden (met mij en spullen) en ik kwam aan in een soort opslagruimte. Ik riep "Hallo!" en toen nog eens en toen kwam de conducteur die me zei dat ik had moeten wachten op een andere conducteur: passagiers mogen niet alleen met de dienstlift. Naar spoor 2 was geen lift, maar wel een aardige meneer en ondanks dat ik toen nog maar 4 minuten had om een plekje voor de fiets te vinden in de overvolle trein (ik had er natuurlijk geen rekening mee gehouden dat zondagavond alle 'kot'studenten terugkomen van hun ouderlijk huis, net als ik in feite. Ik zocht een plekje en vond er één en realiseerde me dat mijn weekendtas nog bij de ingang van de trein lag, maar ik had het fut niet meer om hem in het bagagerek te leggen. Dit vertel ik omdat er na een halfuur treinen een hoop gepiep was en we een tijd stilstonden. Omdat ik idioot ben besloot ik dat dat was omdat iemand de alarmknop had ingedrukt vanwege mijn verdachte verlaten tas. Een bommelding. Het bleek een man met een rolstoel, voor wie een bruggetje tussen trein en perron werd gelegd. Ik was ondanks dat ik dat meekreeg, blij verrast dat mijn tas er in Gent nog stond. Maar goed. Nu ben ik hier en alles is zoals bijna altijd goed gegaan. Volgende zondag neem ik waarschijnlijk de Flixbus, niet alleen omdat hij sneller en rustiger is én je je telefoon kunt opladen, én je kunt slapen (omdat je niet hoeft over te stappen), maar ook omdat ik een Vlaams abonnement heb gekocht waarmee ik over Hazeldonk-Grens mag reizen en niet over Roosendaal, wat niet mogelijk is door werkzaamheden rond Antwerpen, waardoor ik alsnog $7,49 (!) (ik heb geen Euro-teken op mijn laptop, maar heb het wel omgerekend op mijn lievelingswebsite als ik me rijker wil voelen wisselkoers.nl) moest betalen om van Roosendaal naar Antwerpen te komen.

Ik verwacht dit keer weinig foto's, al zal ik de mooiste van mijn kamer wel posten. Veel liefs, Sarah
























Reacties

Reacties

Jolanda hes

Lieverd, ik heb genoten van je blog. Je schrijft heel beeldend. Heel veel succes in Gent en ik blijf je zeker volgen nu. Groetjes 💋
We gaan je missen bij September Blues.

Sarah Hewitt

Lieve Jo, bedankt voor je reactie en je lieve wensen. Groetjes terug en ik mis jullie ook nu al!

Els Rijkhoff

Hoi Sarah,

Tjee, wat een geworstel met die fiets en al je bagage! Het zou een aardig Youtube filmpje kunnen zijn!
Ik kreeg het er benauwd van bij het lezen.
Was er niemand van de familie of vrienden die je met fiets en alles naar Gent kon brengen?

En fijn dat je start goed was op de universiteit.
Mag ik vragen hoe je bij deze studiekeuze bent gekomen in het Duits en Zweeds?
Je kamer zier er gaaf uit!

Ik hoop dat je gauw je draai weet te vinden in de mooie Vlaamse stad en dat je geniet van wat je doet!

Alle Goeds en lieve groet, Els

Sarah Hewitt

Lieve Els, het was inderdaad nogal een reis! Ik denk dat als ik het aan opa of papa had gevraagd, dat ze me best zouden hebben gebracht ja, maar ik dacht dat ik het wel kon :) Ik studeer Zweeds, vooral omdat het me erg leuk leek een taal helemaal from scratch te leren en ook omdat Scandinavië me ontzettend gaaf lijkt. Duits is een meer praktische keuze, maar komt ook omdat ik de afgelopen tijd veel mooie Duitse films zag, zoals das schweigende Klassenzimmer. Heb jij die ook gezien? Dankjewel voor je altijd lieve berichtjes, liefs en groet terug, Sarah

Elsjefiederelsje

Lieve Sarah,

Die Duitse film niet gezien, komt misschien nog!
Fijn dat je zo bezig bent, al is het soms verwarrend!😃
Veel plezier met je vriendinnen die komen en alle Goeds!!!
😘🙋‍♀️Els

Sarah Hewitt

Lieve Els, dankjewel weer. Ik word altijd erg blij van de reacties. Ben benieuwd hoe je jezelf volgende keer koosnoemt (naamt?). Liefs en groetjes

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!