sarahloretta.reismee.nl

Blog met een zachte g, hoofdstuk 3

Ik wilde een paar weken geleden al schrijven toen ik op één dag twee rites de passages meemaakte. De eerste was het eten van een frietje met Bickysaus, het net iets minder lekkere broertje van Joppie en de tweede was het vallen van mijn fiets, dankzij de tram. Ik hoop dat ik de term goed gebruik, want de enige die ik ooit ‘rite of passage’ heb horen zeggen was oud-huisgenootje Kat over het naar de snackbar gaan in Townsville. Taal is lastig, zeker om tien voor vier als je net voor het eerst écht en alleen uit bent geweest. Noem het een rite de passage in mijn thuisstad Alkmaar. Het was ontzettend ongemakkelijk en daarna ontzettend leuk. Ik voelde me best een beetje oud, maar toen ik zestien was durfde ik het niet en nu wel, dus de sterk afwisselende muziek en de veels te jonge (en knappe! Maar niet veels te knappe) lotgenoten nam ik maar voor lief. Eén jongen vroeg me of ik met hem wilde zoenen en toen heb ik gezegd dat ik lesbisch was; de tweede keer dat ik uit de kast kwam deze maand nadat ik voor een Zweeds tentamen ‘mijn toekomstige man’ verving door ‘mijn vrouw’, omdat ik niet meer wist of man met één of twee n’en was. De jongen zei dat hij veel respect had dat ik dat zo durfde te zeggen, maar natuurlijk verloor hij (ik?) al dat respect toen ik zei dat het niet waar was geweest. Dat dat één van de leukste gesprekken van mijn week was, is misschien niet zo’n goed teken, maar iedereen heeft wel eens een off week. Niet alleen heb ik luidkeels meegezongen met ‘nananananananana atje voor de sfeer!’ en Greased Lightning, ik heb zelfs gedanst!

Taal dus. Afgelopen woensdag deed ik mee aan het grote dictee van mijn studievereniging. Ik had het natuurlijk niet gewonnen, maar wel vijf pennen en dat is ook wat waard. Ik begin me voor de rest nogal zorgen te maken over mijn tentamens in januari. Ik kijk erg uit naar de kerstvakantie, maar ik heb nog geen planning gemaakt voor de tweehonderd boeken die ik nog moet lezen dus dat komt vast goed. Wel heel leuk: ik doe mee aan het koor van de Luciaviering. Godzijdank ben ik alt. Lucia is een Zweeds feest dat de overwinning van het licht op de duisternis viert.

Nu is het de hoogste tijd om te gaan slapen. Over veertien uur ga ik alweer met de trein terug naar huis. Ik ben altijd zo opgelucht als ik haar groene deur zie na vier en een half uur treinen. De aankomende week is vast zo weer voorbij, de tijd gaat hard. Een jaar geleden werkte ik nog met mango’s. Nu kan ik mango zeggen in vier talen. Ik wens hen die nog wakker zijn voor straks een goede nacht en anders een goede morgen. Liefs!

Reacties

Reacties

Jolanda

Weer genoten van je blog.
Je bent lekker bezig met alle beslommeringen waar je soms letterlijk tegen aan loopt. Het gaat je lukken hoor je tentamens in Januari.
Leuk dat je je bij een koor hebt aangesloten.
Wil je hele fijne feestdagen wensen en een zeer voorspoedig 2020💋

Sarah Hewitt

Lieve Jolanda, jij ook hele fijne feestdagen ❤❤❤ Ik hoop snel weer eens te kunnen buurten in Limmen, hoor van papa leuke dingen over de nieuwe liedjes. 💋

Els Rijkhoff

Hey Sarah,

Leuk om weer van je te horen!
Fijne Kerstvakantie en Sterkte en Succes met alles wat je op je lijstje hebt staan!
groetjes en liefs,

Els

Mariëlla

Met een grote glimlach lees ik je weer. Dank voor die glimlach! lieve groetjes, Mariëlla

Sarah Hewitt

Lieve Els en Mariëlla, met een glimlach lees ik ook jullie reacties! Liefs, Sarah

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!